Die for Love-


I sit in the park where I dwell,

For this boy I love so well.

He took my heart away from me,

Now he wants to set me free.

I see a girl on his lap,

He says things to her he never said to me.

I ran home to cry on my bed,

Not a word to mother was said.

Father came home late that night,

He looked at me from left to right.

He saw me hanging from a rope,

He took his knife to cut me down.

And on my dress a note was found:

Dig my grave, Dig it deep.

Dig my grave, From head to feet.

And on the top place a dove.

And remember this, I died for love...

~

ég bara varð að láta þetta hér, þetta er svo sad... love can only lead one way to hurt, or that is at least the only thing I have ever known...

Raven_Craven . 07:56
It was getting late, you could see the moon clearly as you looked up into the sky it was a full moon that night and not a cloud in the sky, it was in the fall. It was a beautiful night, I remember it so clearly. I had just left my friends house, we had been talking for a long time and we had lost all sense of time so when I left it was pretty dark. I decided to go through a park that was near by, I thought it would look lovely at this time of year and only with the moon and streetlights lighting up the place. I was right it was so wonderful, the leafs were turning yellow and red, it was such a beautiful sight. I really didn’t want to go home to my empty apartment, I wanted to stay there, or at least just stay there for a little while longer. I sat down by a big beautiful tree, it was so tall and wonderful, and there was the smell of autumn in the air. I closed my eyes just enjoying the moment, I must have fallen a sleep for when I woke up it was well over twelve o’clock. I stood up, I felt a little dizzy, for I had stood up perhaps a little too abruptly, I closed my eyes and held the tree, waiting for it to pass. Then I opened my eyes again, I felt the wind blowing at me, it was rather cold out side, I started to tremble a little. I looked around, it is darker than before, and a shiver went down my spine at that moment. I looked around, I felt almost as if I was being watched, I tried to shake this feeling off me. I looked up at the big tree one last time; it was so beautiful, so tall and magical, I laid my hand on it and smiled. When I turned a man was standing right in front of me, I backed into the tree. I was terrified who was this man. The man was tall, he had long hair, going a little past his shoulders, and he had the most wonderful eyes one could ever hope to see. I couldn’t run, I was stunned I didn’t know what to do.

~

ég veit að þetta er ömurleg saga og allt það en ég veit ekki fékk þessa hugmynd í hausinn en samt er helling eftir af henni >.< en veit ekki kannski afhverju ég er að posta þessu, guess I just felt like doing it... *shudder*

Raven_Craven . 07:27
Okay í þriðja skiptið sem ég stroka allt út... ég er orðið svo mikið pain, meira en vanaleg og já THX Þór ^^ that was really sweet of you... but anyways thx again *hugs*... og núna ætlaði ég að skrifa alveg helling en ég bara nenni því ekki er búinn að skirfa svona tvær blaðsíður og stroka það allt út... hmm... nei það eru 3 núna var að stroka allt út það sem ég var að skrifa áðan, vá ég er búinn að reyna að skrifa þennan post dálítið lengi eða frá klukkan hálf eitt... já ég er þrjósk, og dumb í það minsta en allavega er orðinn smá woozy, búinn að lesa alltof mikið með Lestat og kossa... *cough* and you'll never find out... jæja ég er búinn að stroka þetta svo oft út að ég veit varla hvað ég er að tala um lengur...

P.s ég þurfti að skrifa þetta ALLT aftur upp á nýtt því ég er misheppnuð... næsta sem gerist er eflaust að á leiðinni í samrænda prófið í stærðfræði upp í skóla sem ég er að fara að taka núna þá mun ég eflaus verða fyrir bíl og verða allt í lagi en síðan renna á strokleðri og brjóta á mér hálsinn og þetta eru bara góður fréttirnar... nei það er ekki hægt að vera meira misheppnaðri en ég -_- sigh

Raven_Craven . 01:15 ...................
I'm certainly not in a good mood today... feel lonely and depressed... sigh I hate days like these... but well most of my life is lonely and depressing so I should be used to it but it never really grows on you... well anyways I'm a little bit tired, so I'm heading off to my bed to dream... ah the only thing I love almost as much as (mutters something, that you don't hear) and rp... and yeah before I forget but I'm not kidding I am dieing to go and study some more in math... I don't know why but I just love math to day, more than usual, more than english even... but hey I think I'm going to go now before I start writing stuff down

Raven_Craven . 12:39 ...................
*shiver* mér er kalt og ég er þreytt, svo þreytt... ég er við það að sofna ég mundi eflaust geta sofið standandi núna... en ég er búinn að þjálfa líkama minn þó nokkuð vel, get nokkurn veginn stjórnað honum, finn varla fyrir hungri þó ég borði ekki í nokkra daga og þannig en er enn að vinna að tilfinningunum... ég og Sandra vorum að tala um tilfinningar eftir Whitewolf fundinn... það var mjög gaman að tala við eitthver sem er með þroska yfir 5 ára barn... sem sé bekkjarsyskini mín og bræður mínir... en allavega það var gaman, og hún skrifaði svo frábæra sögu get ekki beðið eftir að lesa meira eftir hana... en já eins og svo oft áður þá er ég búinn að gleyma hvað ég kom hér til að skrifa um þar sem ég er byrjuð að gera það upp á nýkastið... en allavega ég ætla að vakna klukkan 9 á laugardaginn og taka próf upp í skóla í stærðfærði fyrir undirbúning á samrændu, mæta klukkan 10 upp í skóla, og það verður þannig líka næsta laugardag... þess vegna þegar ég kem heim úr skólanum á morgun þá ætla ég að ná upp smá svefni... mig er byrjað að dagdreyma um svefn, how sick is that... en allavega já ég held ég hafi verið að tala eitthvað um tilfinningar áðan (letingi nenni ekki að lesa það sem ég skrifa sjálf >.<) já á enn erfitt að ná tökum á þeim, þoli ekki að geta ekki stjórnað þeim það er óþolandi, ég vil geta stjórnað mér alveg, sem sé, eins og hvort ég sé hrædd við eitthvað eða eitthvað þannig... það væri svo miklu betra og sérstaklega að geta ráðið hverjum maður verður hrifinn af... I hate that most of all... að geta ekki ráðið hverjum maður er hrifinn af... eina sem maður hefur út úr því að elska er sársauki (in my case it is, anyways) ég virðist alltaf elska stráka sem elska mig ekki til baka... það er særandi, sérstaklega þar sem flestir strákarnir sem ég er hrifinn af fatta það alltaf og sumir eru bara leiðinlegir við mig útaf því eða bara nota mig... to love just hurts too much... well I'm bored, but hey whats new... allavega er að deyja vegna eitthvers veit ekki afhverju, líður eitthverveginn funny, skríngileg tilfinning... er með í maganum, eins og ég kvíð fyrir eitthverju en samt ekki, hlakka til en samt ekki... real funny... en wow... er búinn að láta þetta stand hér í þó nokkurn tíma... held ég hafi ekkert annað að segja svo ég bara kveð að sinni...

Raven_Craven . 19:46 ...................
Vitið þið hvað, ég er búinn að reyna og reyna, eins mikið og ég get en ég virðist bara ekki geta sleppt ástinni, ég segi að ég elska ekki, en ég elska... og ég hata það því það á bara eftir að enda eins og allt hitt, ég elska en er ekki elskuð til baka... þetta er búið að vera svona alla mína ævi og ég bara virðist ekki ætla að læra... ég þoli mig ekki, afhverju get ég ekki skipað mér að elska ekki, þá væri þetta miklu auðveldara, þá gæti ég bara hætt að hugsa um þetta... en nei, ég má aldrei fá eitthvað sem ég vil, eins og með það að ég ætlaði að fá mér göt í vörinna og augabrúinna, nei verður eflaust ekki afþví, og vitið þið afhverju afþví ég vildi að ég fengi það þess vegna fékk ég það ekki, ég er byrjuð að skilja þetta núna, allt það sem ég vil á ég ekki eftir að fá... en hvað það er eitthvað gaman eða ekki... ég er að pæla að gefast upp og verð eins og mamma mín vill að ég sé svona girly-girl... sem er pen og gerir það sem stelpur eiga að gera læra eiga enga vini og finna gaur (yeah right like that is ever going to happen) og eignast barnabörn fyrir hana JAKK... it doesn't sound good, en samt the only way for me... I guess... what do you think?!?

Raven_Craven . 02:16
*dæs* ég var búin að gera póst, en já alltof glumy, ég nenni þessu ekki lengur mér langar að vera happy... en já ég er að fá sum einkenni vondu persónunnar í sögum... það eru þau að ég trúi ekki á ást, ást er veikleiki að elska eitthver er bara veikleikamerki... þetta er satt, ég veit ekki afhverju ég sá þetta ekki fyrr... ef þú elskar engann þá er enginn leið á að meiða þig ef þú ert nógu góður í andlega, og trúir á þig þá er bara no way hægt að meiða þig (ekki að tala um líkamlega heldur andlega)... allavega þá sé ég fram á að ég eigi eftir að verða vond manneskja (ef ég er ekki orðin það þá þegar)... vonaði að ég mundi aldrei verða það en hey hvað er hægt að gera, það er ekki eins og það sé eitthver ást eftir í heiminum fyrir mig... en allavega á léttari nótunum þá er ekkert að gerast, ég er bara ein að reyna að stoppa tímann frá því að líða svo ég þurfi ekki að fara í skólann... bara ef ég gæti stoppað tíman... enginn skóli, það væri svo gott... og já ég er búin að fara heilan hring í sambandi við prófkvíða... ég er orðinn róleg og er með kvíða útaf því að ég er róleg... skrítið hvering hlutirnir þróast finnst ykkur ekki... en allavega er kominn með smá vafa hvort ég ætti að fara í MA... MA er fyrir gáfað fólk... sem sé ekki mig, ég veit ekki mér líkar allt við MA (nema þá kannski námið) og ég mundi hvort sem er ekki komast inn og hvers vegna þá að reyna... sko alltaf þegar ég reyni að vera happy endar það ekki vel, ég býst við því að mér sé bara ekki ætlað að vera happy

Raven_Craven . 01:46 ...................
Veistu ég var búinn að skrifa mjög mikið, en ákvað eftir meiri umhugsun að posta því ekki... en allavega ég er orðlaus... eða allavega ég vil ekki fara að segja neitt...

Raven_Craven . 16:34 ...................